Het is wellicht politiek correct om de Nobelprijs voor de vrede te geven aan Barack voor alles wat hij misschien zal doen… maar ik zou hem geven aan « Daniel » omdat hij aan de speeltafel het immer glimlachende symbool van de vrede tussen de naties is.

Ik zou de prijs geven aan het poker, een erg gewaardeerd spel dat wereldwijd in vrede en in een sfeer van ongeziene fair play, gekruid met een gezonde dosis competitiviteit, spelers uit meer dan 125 landen samenbrengt.

Ook John Duthie komt in aanmerking voor het prachtige vredelievende initiatief dat hij gelanceerd heeft waarbij spelers uit 97 landen elkaar hebben ontmoet in diverse mooie steden van het oude Europa.

Ik ben ook enorm trots omdat ik het privilege gehad heb om deel te nemen aan de EPT competitie voor spelers van overal ter wereld… en erg blij dat ik de kans krijg om met mensen van zoveel verschillende culturen in contact te komen die allemaal de passie voor poker delen.

Inderdaad « Poker » je brengt ons samen, je doet ons dromen, je leert ons onze instincten in bedwang te houden en van ons geluk te genieten… om onze zwakheden te domineren en om onze kwaliteiten te ontwikkelen. Dit verklaart ook waarom er zoveel tientallen miljoenen mensen zijn die jouw appreciëren en als dat er in de toekomst honderden miljoenen zullen zijn dan kunnen we pas echt zeggen dat de vrede een beslissende stap genomen heeft in de richting van de overwinning.

Gisteren mocht ik een trofee in ontvangst nemen…’De Gouden Aas’ voor de beste Belgische pokerspeler, een bescheiden trofee uitgereikt door een kleine pokergemeenschap in het kleine België. En toch doet het me enorm veel plezier en ben ik apetrots.

Eerst en vooral natuurlijk omdat hij uitgereikt wordt onder gelijken, wat de prijs echter en waarachtiger maakt… ook omdat het selectiecomité bestond uit de 120 meest gepassioneerde en getalenteerde spelers die ons land rijk is, namelijk de commissieleden van de pokerforums van alle uithoeken van ons land. En tenslotte omdat de België een hoogstaande kaartcultuur heeft… Mijn grootvader nam mij iedere zondag mee naar de “cafékaarting” …’t was geen ‘re-buy’ , maar toch …’s avonds als zijn vrienden langskwamen domineerde ‘whist’ de avond, in de bistro haalde het klaverjassen de bovenhand, vooraleer ik op de universiteit poker en bridge ontdekte. Miljoenen Belgen delen deze kaartcultuur … en omdat Belgen perfectionisten zijn in alles wat ze doen…staat de pokercultuur op een hoog niveau.

Maar poker houdt niet op aan de landsgrenzen, als echte Belg voel ik mij een Europese speler in de wereld. Ik heb het geluk gehad te kunnen binnendringen in de top 25 van de EPT, een geluk dat nog versterkt wordt door de duizenden fans van overal ter wereld die mij steunen…en waarmee ik nieuwe topmomenten kan delen.

Na 45 jaar hard labeur geniet ik van de tientallen reizen die ik doe en waarbij ik telkens het beste van mezelf probeer te geven om te bewijzen dat ik hun vriendschap waardig ben.

Tussentijds geniet ik van de twee à drie toernooien die ik dagelijks speel op het internet. Ik geniet met volle teugen van de immense luxe die de techniek ons biedt en de fantastische organisatie achter de “poker rooms” die de hele wereld samenbrengen.

Ach grootvader, had jij het plezier maar kunnen ervaren om niet langer alleen met Camille en Jules van om de hoek te kunnen spelen…maar met de hele wereld. Als ik ’s avonds aan mijn bureau zit en één van mijn vrienden, zoals bijvoorbeeld Jason, me even goedendag zegt via de chat…juist een kleine groet uit Villamoura , of als Angel me stuurt ‘como estes’ uit Mexico , of als de fantastische Joep me schrijft «  hey buddy, we like you « van net over de grens in Nederland …..

Dan heb ik de indruk te leven in een wereld vol kameraadschap en vrede. Dank aan de techniek, dank aan de vooruitgang, dank aan de organisators voor de pokertoernooien waaraan 140.000 deelnemers uit verschillende landen deelnemen…wat een fantastische iets.

Ik vermoed dat de media nog niet de volle draagwijdte van dit gebeuren ontdekt heeft…iets wat mijn inziens veel belangrijker is voor de mensheid dan een bezoek aan de maan. Aangezien de wereld niet perfect is…overvalt me soms toch een kil gevoel als ik denk aan het feit dat er wel eens een einde zou kunnen komen aan die zalige avonden waarop ik vrienden uit alle uithoeken van de wereld online uitnodig om een pokertoernooi te spelen.

Ik heb gehoord of heb horen zeggen dat een politicus van bij ons, een minister die erg moe moet zijn…zo erg zelfs dat hij alle realiteitszin dreigt te verliezen, misschien teweeggebracht door één of andere budgettaire shock, zou gezegd hebben…dat we al die online toernooien zouden moeten afschaffen omdat we er geen belastingen kunnen opheffen. Ik hoop ten zeerste dat hij gedronken had (en nee, het gaat niet over wie u denkt) of dat de journalist het verkeerd begrepen had.

Stel je voor dat er inderdaad een gerucht de rond doet, hoe stil ook, al is het slechts nog maar het idee van één enkele politicus, om dit wereldspel van de 21ste eeuw bij ons te verbieden. De gedachte alleen al jaagt me schrik aan…omdat het de fundamenten van onze cultuur raakt. Dit is wat we zien bij de slechtste regimes ter wereld, een verbod op alles en nog wat.

Theodore, waar heb jij weer gezegd dat het denken nooit onderworpen mag worden aan een verbod en dat dit gelijk staat aan een aanslag op onze vrijheid? En alhoewel ik alleen over leuke dingen wilde praten, moet ik toch even duidelijk maken welke nachtmerries hier zouden kunnen uit volgen. Ik heb meer dan 45 jaar meegewerkt aan de welvaart van dit land, ik heb personeel in dienst genomen vanaf erg jonge leeftijd, bedrijven opgericht…alle mogelijke belastingen, taksen, btw, inkomensbelastingen, roerende en onroerende voorheffing betaald…Gespaard voor een goede oude dag en om ’s avonds op mijn gemak een pokertoernooitje te kunnen spelen…en nu zou ik moeten verhuizen naar het buitenland, naar een vrij land…

We zullen binnenkort toch geen leger advocaten moeten inschakelen om in de Europese gerechtshoven ons kaartspel te verdedigen? Kom me niet vertellen dat de vriendschappelijke echo’s vanuit de hele wereld in mijn eigen gemeente binnenkort als een misdaad zullen worden beschouwd. Het “Hello Buddy” van Jason, Joep, Angel en zoveel anderen…

Mijn beste wensen vol vrede, geluk en Poker in 2010.